Inschrijflink Survival

Update 21:34 uur: Waar The Script vorige week nog twintig minuten voor nodig had presteerde de Survival in 18 minuten. Op dit moment is de Survival volgeboekt en is er ook een wachtlijst. De link om in te schrijven is uitgezet.

Via deze link kun je je inschrijven voor de Survival. In principe blijft de inschrijving open staan tot 18 oktober, dan wordt besloten of de reis kan doorgaan. Bij voortijdige volboeking zullen we een reservelijst aanmaken.

  • klik op de afbeelding om je in te schrijven

Werkweek klas 1

Vorige week is klas DH1C op werkweek geweest naar Doetinchem. Het waren 3 ontzettend gezellige dagen waarin de leerlingen elkaar beter hebben leren kennen. Ze hebben samen gekookt, afgewassen en gerelaxt. Er zijn bosspelen gespeeld met als gevolg: een lange rij voor de tekentang. Er werd samen gegeten aan een lange tafel. En zowel op de boerderij als in het centrum van Doetinchem is er in teams gestreden voor de winst. We hebben beatledrive gespeeld, bezittingenbingo gedaan en een bonte avond gehad. En bij Mission Impossible zijn de nodige bewijsmaterialen verzameld: onder andere een liefdesbrief van iemand uit Doetinchem, een pond suiker en 25 ballonnen van de Zeeman. Het spel langs de lijn in het donkere bos leek voor sommige iets te spannend, maar onder begeleiding van de twee bovenbouw leerlingen is iedereen weer veilig het bos uitgekomen.

They have mastered the mud!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een gedegen voorbereiding mocht de kersverse 4 HAVO BSM klas zaterdag 23 september al om 6.30 klaarstaan voor vertrek! Bussen vol? Scheuren maar! Op naar Biddinghuizen om circa 8000 deelnemers aan zich voorbij te zien razen, vallen of glijden. Na instructie van de ‘sectorcommandant’ werden de leerlingen in een John Deer naar hun post gebracht om daar vervolgens toe te zien op de veiligheid van de deelnemers en bovenal iedereen een heerlijke dag te laten beleven. Ook bij de bevoorrading (eten/drinken en t-shirts) waren onze BSM’ers volop actief en wisten zij de finishende deelnemers van alles te voorzien. Na een slopende dag die 18.00 uur eindigde was iedereen eenmaal samengekomen het er roerend over eens dat dit een geweldige ervaring was, alles zat mee: het publiek, de BSM’ers, het weer, de muziek en de ervaring!

Nog volop enthousiast reden we naar de camping waar er gezorgd moest worden voor een slaapplek (tentjes) en een avondmaal dat dienst moest doen voor de 12 kilometer die de volgende dag komen zou. Niets kon de sfeer nog verpesten, er werd genoten met spelletjes en zonder geklaag wist iedereen rond 23.30 dat er de volgende dag gepresteerd moest worden en zocht iedereen zijn slaapzak op.

De één een natte rug omdat de tent toch al zijn beste tijd had gehad, de ander met fijngeknepen ogen omdat zijn slaapmaatje zagende geluiden maakte ’s nachts, we zijn allemaal wakker en zullen eraan moeten geloven… We gaan modder vreten!
Ontbijten, tentjes opdoeken en de busjes in! Terug naar het terrein en ophalen die enkelbanden, want wij willen knallen. Nog eventjes een duik van de ‘big air’ of ter voorbereiding een klimwand verschalken en dan staan we om 12.50 toch echt paraat.

Allemaal in het startvak en meedoen met die opzwepende warming up, 120 decibel en een bizarre bass, bewegen met die benen! Dan twee grote blowers plus een sirene die aangeven dat we gaan racen, tunneltje doorkruipen en aanzetten. Is iedereen aangehaakt? We mogen smerig worden! Glijden door de modder, zwemmen door een ijsbad, geëlektrocuteerd worden terwijl je door de modder kruipt.. Niets is ons meer vreemd, wij zijn Mudmasters!

Survival inschrijving

Na de succesvolle editie van 2017 (zie filmpje verderop) hebben we PBN weer gevraagd met ons een Survival weekend te organiseren.

Op 13-14-15 april 2018 zullen we weer een weekend overleven in de Belgische Ardennen!

Vanaf woensdag 4 oktober tot 18 oktober is het mogelijk voor 3e, 4e en 5e klassers zich hiervoor op te geven. De link zal in de codex verschijnen, we hebben slaapplaatsen voor maximaal 50 leerlingen en we hanteren een wachtlijst bij overinschrijving.

Meer info? Brm, Dpn en alle Survivors van 2017!!

ALPENTOCHT 2017: the final chapter

Zaterdag 23 september was de dag waar wij als team het hele jaar naar toe hebben gewerkt en geleefd. We hebben hard getraind en ons best gedaan om zoveel mogelijk geld op te halen. Om half 8 zaten we in ons Alpentocht pakje aan het ontbijt. Alles was gisteravond al klaargezet zodat we vandaag op tijd klaar waren voor vertrek. Met wat andere deelnemers zijn we naar Malaucène gefietst, waar de start van het evenement plaatsvond. Na wat foto’s en een kort interview ging om 10 uur het startschot. Iedereen vertrok in zijn eigen tempo. De ouders die naar Frankrijk waren gekomen, kwamen ons tijdens de rit aan moedigen en stonden langs de weg om foto’s te maken. De weersvoorspelling was erg goed, het zou 27 graden worden maar de wolken maakten het gelukkig wat koeler.

Op het 10 kilometer punt was er een tussenstop waar Dj Robin stond en je kon je bidon bijvullen of de nodige energierepen of gelletjes aanvullen. Na deze tussenstop kwam het zwaarste gedeelte waar het afzien werd, een stijgingspercentage van 12%. Gelukkig werden we toegejuicht door alle ouders en andere deelnemers waardoor we dit stuk allemaal gered hebben. Alpentocht liet ook een busje meerijden vanuit gefilmd werd voor de after-movie. Die komt er dus aan!

Na nog wat wisseling in stijging percentages kwam de kenmerkende witte toren in zicht. Vanaf hier waren we het bos voorbij waardoor we prachtig uitzicht hadden over het dal en de bergen.
Als eerst kwam Pepijn op de top alsof hij Dumoulin was. Een eitje. Daarna kwam Pieter en al snel was Mirthe ook op de top. Kristi volgde vlak hierna. Ook Evelyn en Sascha kwamen lachend op de top met meneer de Graaf. Hierna volgde een groepje met meneer de Koning, Britt, Manon en Isabelle. Ondertussen kreeg iedereen van de organisatie een beker warme chocolademelk en werden de jasjes aangetrokken omdat we best snel afkoelden. Ons team was compleet toen ook Eva en Jody arriveerden met meneer Buddelmeijer. Je vraagt jezelf vast af waar meneer van Diepen is gebleven? Die reed de berg op en neer om iedereen aan te moedigen en naar de top te coachen!
Toen iedereen bij de top was werden de groepsfoto’s gemaakt bij het bekende bord van de Sommet du Ventoux. Iedereen was erg trots op elkaars prestatie en het viel voor de meeste erg mee.

Pieter gaf vanaf het begin al aan om voor een tweede keer te berg te willen beklimmen en ook Mirthe besloot mee te gaan! Samen met van Diepen en Buddelmeijer begonnen zij aan de afdaling naar Sault waarna ze weer gingen klimmen. Het eerste stuk was lang maar goed te doen. De leraren hadden er zin in en hadden nog veel energie over dus die sprintten de berg op. Pas 6 kilometer voor de top werd het pas echt zwaar en merkten Pieter en Mirthe dat twee keer op één dag de berg op echt afzien is. Terwijl de grote groep de afdaling achter de rug hadden en op de camping waren gearriveerd bereikten Mirthe en Pieter de top voor de tweede keer. Super knap!

Om 4 uur had de barbecue ploeg nog vrijwilligers nodig dus Britt, Pepijn, Manon en Evelyn gingen helpen met het klaarmaken van de salades en omdraaien van de lekkere biefstukken, worstjes en kippenpoten. Om 7 uur gingen we met z’n allen lekker eten en wat hadden we honger en dorst! Na het eten hield Roderick nog een praatje en mochten wij naar voren komen om de cheque voor Fight Cancer te onthullen: een bedrag van €38.695! Met deze editie van Alpentocht hebben alle 200 deelnemers €229.921 opgehaald. We sloten de avond gezellig met zn allen af en hebben nog nagepraat over deze week tot in late uurtjes.

We hebben een onvergetelijke ervaring opgedaan en we hebben enorm genoten van deze week en van elkaar. Moe maar vooral erg trots en voldaan sluiten we deze week af. We willen iedereen bedanken voor alle leuke en lieve berichten en donaties. We hebben als team nu een bedrag van €13.078. Super vet! De donaties lopen tot midden oktober door dus dan zullen we de eindstand bekend maken.

Pijn is voor even, opgeven voor altijd!

Jour de répos

Na de zware proef van gisteren hadden we vandaag een rustdag. De dag begon weer met een lekker ontbijtje om even goed op te starten. 
Na de dag van gisteren even een pas op de plaats. We waren moe en hadden even tijd nodig om te herstellen van de rit van gisteren. Zoals Joop Zoetemelk ooit zei: de tour wordt gewonnen in bed. Wij zijn van mening dat de Alpentocht ook succesvol wordt afgerond als we even langer in ons mobile home zouden verblijven. Daarnaast moet het materiaal netjes verzorgd worden en daar hebben we geen mecaniciens voor, dat moeten we helemaal zelf doen. Nog een hele klus hoor om de fiets schoon te krijgen, zeker de ketting en tandwielen waren aardig zwart geworden. Misschien tijdens de trainingen, in Nederland met het natte weer, hadden we dat puntje een beetje verwaarloosd.

Daarna de boodschappen doen en toen was er eindelijk een moment om het nabijgelegen dorpje Vaison-la-Romaine te verkennen. Pieter bracht een bezoekje aan de kapper om er tip top uit te zien voor de beklimming morgen, een wielrenner moet gesoigneerd op de fiets zitten, toch? Terwijl de rest een bezoekje bracht aan de pizzeria; ook heel belangrijk.
 Koolhydraten stapelen. Eenmaal terug op de camping met de nodige souvenirs op zak namen we onze dagelijkse duik in het zwembad (dit keer eindelijk buiten) en genoten we nog even van het zonnetje. 
We zijn lekker bruin gebakken, net als de pannenkoeken die later op de avond op het menu stonden. Sommige iets te bruin, of zelfs zwart. Hè Eva? 
Je kunt wel zeggen dat we zijn ontspannen. Vanavond is de officiële opening van Alpentocht waarbij we de andere deelnemers kunnen ontmoeten. De gezonde spanning giert al door ons lijf. Morgen dan eindelijk de grote dag, ook een zware dag die om 9 uur begint bij de start. We hebben er het volste vertrouwen in. Nu al trots. Top team!

 

 

 

 

Naar de top van de Mont Ventoux

Dag 4 – De eerste keer Mont Ventoux

Vandaag was DE dag. De eerste beklimming van de Mont Ventoux, die startte vanuit Bedoin.

De Mont Ventoux kun je van 3 kanten beklimmen. De gemakkelijkste is vanuit Sault, de moeilijkste vanuit Bedoin en de derde vanuit Malaucene. Sault vonden we ook te gemakkelijk, Malaucene doen we zaterdag, dus vandaag de klim vanuit Bedoin. Zoals elke ochtend tot nu toe, was iedereen weer te laat en stond meneer van Diepen (en de rest van de begeleiding) weer te wachten. Gelukkig begonnen we de dag wel met een lekker zonnetje, dus we konden er weer tegen aan voor een nieuwe fietstocht. De eerste 20 kilometer begon rustig, we hebben een colletje gedaan – de Col de Madelaine van 448 hoogtemeters en 5,6 kilometer lang.

Na 2 kilometer afdalen kwamen we aan in Bedoin en begon de klim. De eerste 4 kilometer waren prima te doen met een stijgingspercentage van 4%. Daarna begon het echte werk. Het eerste stuk was door het bos met veel schaduw en een gemiddeld stijgingspercentage van 8 tot 10 procent. Na 8 zware kilometers kwamen we bij het restaurant Chalet Reynard waar we met z’n allen gingen lunchen. Vanaf dat punt zijn we weer individueel verder gegaan. De sloomste onder ons vertrokken wat eerder, de snellere begonnen wat later.

 

 

 

 

 

De laatste 3 kilometer waren het zwaarst. Het einde was inzicht maar het stijgingspercentage liep weer op. Uiteindelijk hebben we het toch allemaal gehaald. Gelukkig was het mooi weer zonder wolken en konden we genieten van het uitzicht vanaf de top van de Mont Ventoux. Nadat de nodige foto’s waren genomen begonnen we aan de afdaling. Met een topsnelheid van meer dan 60 km/u vlogen we naar beneden. Na het afdalen waar iedereen enorm van heeft genoten, moesten we nog 10 kilometer terug fietsen naar de camping.

Eenmaal op de camping aangekomen was iedereen uitgeput, gelukkig hadden we lekkere pasta om onze energie bij te vullen voor morgen.