BSM bereikt mijlpaal!

In 2010 was het eerste goede doelen project voor BSM. In de 5e klas werd er ingeschreven voor Alpe D’Huzes en moesten de leerlingen van deze klas aan de bak om sponsorgeld binnen te halen. Dat lukte heel goed en er werd €30.000,- opgehaald. In de jaren daarna werden er aan verschillende andere projecten voor goede doelen gewerkt. Dit jaar deed 5 havo BSM ook een duit in het zakje met de actie voor Fleur.
De huidige klas 5 VWO BSM is druk bezig voor Groot verzet tegen kanker. In september moet de Mont Ventoux bedwongen worden en de opbrengst van de klas gaat deels naar het KWF en naar het inloophuis “Wij allemaal” .
In de 6 jaar dat er actie is gevoerd is er nu €100.000 euro opgehaald, voorwaar geen geringe prestatie. Natuurlijk gaat BSM door met actie voeren en staat de volgende BSM klas al weer te trappelen van ongeduld om hun acties te organiseren en een sportief doel te bepalen.

Bericht van de Berg 7: De Film

Ze waren natuurlijk al weer een tijdje thuis, de spierpijn zal ongetwijfeld weggetrokken zijn, en ondertussen zijn ook deze helden begonnen aan een nieuw jaar in 6V. Maar wat een ervaring hebben zij achter de rug. Met geen pen te beschrijven. Gelukkig kunnen beelden dat veel beter. Peter van Diepen vond tijd in zijn vakantie om het Italiaanse Avontuur te vangen in bewegend beeld.
Ga d’r even voor zitten, zet je geluid aan, klik de reclames snel weg en geniet nogmaals van deze top prestatie!

Bericht van de Berg 3: Passo del Foscangno

Over de grens, letterlijk en figuurlijk!

Na een heerlijke droom over het de gewonnen wedstrijd, of was het, het wereldkampioenschap, konden we er weer tegen aan. ’s Ochtends voelden wij vooral de pijn in onze nek, maar waren we nog steeds onder de indruk van de mooie omgeving. Vandaag stond de Passo del Foscangno op het programma. De top van deze berg lag op de grens met Livingo. De klim van vandaag was niet heel steil en als je eenmaal in je ritme zat was het prima te doen. Het weer was goed en het uitzicht vanaf de berg was uitgestrekt en mooi. Echt genieten. Onderweg werden wij regelmatig aangemoedigd door het motivatieteam. Bestaande uit : kreupele Dixie, Irene en Rien. Dixie heeft last van een schouderblessure maar hoopt in ieder geval vrijdag weer van de partij te zijn. Ook heeft het team gezorgd voor mooie actiefoto’s. Nadat we de top en de grens bereikt hadden namen we even pauze, tijd voor een bammetje. We besloten niet verder te fietsen en weer huiswaarts te gaan. Op de terugweg had de teamcaptain nog een verrassing in petto.  Een extra klim. Niet iedereen was even blij met deze verrassing, maar toch heeft iedereen ook de tweede top bereikt. Uiteindelijk zijn we boven gekomen en konden we nu echt terug naar het appartement gaan. In het appartement konden we uitrusten, lekker douchen en ons voorbereiden op de zware klim van morgen; de Gavia.

Met goede moed op naar morgen!

Team Stelvinci

Bericht van de Berg 2: Wuppie Angst

RABOBANK AAN DE TOP, FEESTEN KAN NIET OP

Dag 1 in Bormio begon met de tocht: Lago Cancano. Vandaag waagden we ons aan de eerste echte klim in Italië, en wel met een (volgens strava) maximale stijgingspercentage van 25%. Dit was een kleine voorbereiding voor de Stelvio, die twee keer zo lang is!! Gelukkig hebben we hulp gekregen van voorbijgangers die onze Rabobank shirts herkenden; echte kenners met de Stelvio outfit.  ‘Met klimmen profijt halen uit de buitenbocht, die is minder stijl dan de binnenbocht.’ Veel dank voor deze tip! Maar ook een tip van onze begeleiders: ‘Blijf om je heen kijken, het uitzicht is prachtig.’ Bij aankomst was het uitzicht een plaatje! Mandy viel er gewoon letterlijk door van haar fiets (op de finish) . Na veel selfie’s vond meneer van Diepen het wel weer goed en ging over tot het echte werk: de afdaling. Na wat aarzeling en veel oefenen waren onze haarspeldbochten bijna perfect. Nog even voor de geïnteresseerden: er is niemand gevallen (bij het afdalen dan), we zijn allemaal nog heel. Na een korte lunchpauze in onze appartementen, gingen de echte ‘doorzetters’ nog voor een tweede klim: de Bormio 2000. Deze klim was nog steiler dan de andere maar wel korter. Niet te optimistisch; de klim voelde 10x zwaarder aan dan we hadden gedacht. Na een verkoeling op het (ijskoude) topje van de Bormio 2000, gingen we voor een snelle afdaling, niet heel prettig als het asfalt net een Italiaanse gatenkaas is. Na een snelle Aziatische hap en een stressende meneer de Koning, die we buiten beschouwing houden (of niet), die maar al te graag Nederland-Chili wilde zien, haastten we ons naar de Stelvio bar in het dorp. Helaas hebben we de eerste paar minuten gemist, maar werd dit gemis goedgemaakt in de tweede helft. Nederland vlamde met 2-0. Jammer genoeg was niet iedereen te enthousiast: meneer van Diepen met een enorme WUPPIE ANGST. Na deze vermoeiende maar indrukwekkende dag was iedereen natuurlijk weer supermoe. Maar vroeg ons bed in en morgen weer keihard er tegenaan!!!!

Ciao, het StelVinci team!

 

 

Bericht van de Berg 1: StelVinci ter plaatse

StelVinci leden zijn levend aangekomen op plaats van bestemming.

Op 22 juni om 3:00 ’s nachts zijn de elf deelnemers van StelVinci samen met vijf begeleiders naar Italië vertrokken. De slaperige gezichten werden samen met hun wielrenfietsen in de twee busjes gezet en mochten hier voorlopig niet meer uit. Met achtergrondzang van Pêtzah van Diepen vielen ze gerust in slaap. “You’ve got to get yourself together. Stuck in a moment, and now you can’t get out.” Om de paar uur even een kleine stop om de benen te strekken, en zo werd de reis voortgezet. De mannen kregen steeds meer trek in een koud biertje en de vrouwen hunkerden naar een toiletbezoek. Ons kreupele teamlid Amber kreeg steeds meer last van haar pootje en de rest werd het ook wel zat. Gelukkig werd ons uitzicht wél steeds mooier. Onder het genot van Italiaanse stuwmeren en besneeuwde bergtoppen kachelden we voort. De douane had iets minder vertrouwen in onze rit. Ongeveer vier keer zagen kleine Italiaanse mannetjes met te grote zonnebrillen de kans schoon om ons te verdenken van drugs en kindersmokkel. We begrepen de heren echter wel, want een auto vol jonge zielige meisjes en twee oude mannen zie je niet dagelijks. Onze bussen werden van top tot teen gecontroleerd maar gelukkig werden de net ingeslagen sloffen sigaretten van Victor niet gevonden. Toen we dachten dat we bijna in Bormio waren aangekomen kregen we nog een klein ongelukje. Een van onze tegenliggers had ineens geen spiegel meer en die van ons had het ook niet helemaal overleefd. Na veertien lange uren kwamen we aan in onze appartementen. De kookploeg verzorgde de vermoeide reizigers met een overheerlijke pasta en een frisse salade. Morgenochtend start onze eerste training in het hooggebergte. We houden jullie op de hoogte van de winnaars en lekke banden.

Groetjes, Team StelVinci

 

Stelvio in training: Finale Gold Race

Dinsdag 10 juni stond het team StelVinci extra vroeg op. Er stond een trainingsrit in Limburg op het programma. Om 7 uur werd er verzameld en werden de fietsen in het busje geladen. Daarna een lange rit maar Maastricht. Het finale-lusje van de Amstel Gold Race rijden was het plan. Ruim 75 km met 1000 hoogtemeters. In deze rit alle bekende beklimmingen van Limburg: de Gulpenerberg, Eyserbosweg, Kuitenberg en de Cauberg. Pittige klimmetjes met stijgingspercentages van ruim 14%. StelVinci kon aan de bak.

Onderweg natuurlijk wat pech, 2 klapbanden en 2 lekke banden. Door het noodweer van maandag lag er nogal wat troep op de weg en dan rijd je snel lek. Het weer was prachtig, lekker warm en een heerlijk zonnetje; het leek wel vakantie. Iedereen heeft goed gereden, heeft nu gemerkt wat klimmen en dalen is en weet straks hoe de top van de Stelvio bereikt kan worden. En dat het een pittig tochtje wordt…

Hoe gaat het met StelVinci?

De docentenmusical was een groot succes en hier mogen wij van profiteren! Dankzij deze geslaagde avond is met de kaartverkoop en drinken €975,- euro opgehaald voor StelVinci. Wij bedanken alle docenten van de docentenmusical en de leden van de crew die hiervan een geslaagde avond van gemaakt hebben en er voor gezorgd hebben dat wij weer een hoop geld hebben voor de zieke en gehandicapte kinderen.

Momenteel is StelVinci volop in training. Zo trainen wij elke dinsdag met de hele groep en komen we telkens uitgeput terug. Een tijdje terug hebben we een rondje Noord-Holland gereden van maar liefst 100 km. We trainen  ook op bruggen zodat we al een beetje kunnen wennen aan niet alleen vlakke ritten. Bij zulke trainingen fietsen we ongeveer 8 tot 10 keer een brug op en af.  Ook doen we aan tijdritten. Een tijdrit is een bepaalde afstand waar ieder voor zich zelf fietst en bij deze rit wil je met de snelst mogelijke tijd over de finish komen. Dit is een training waar je in een korte tijd je helemaal kapot rijdt. Er staat ook nog een route op de planning. In begin juni gaan we een dagje trainen in Limburg. In Limburg is het niet zo vlak als bij ons en gaan vele van ons voor het eerst echt trainen met heuvels.

En er is weer een nieuwe actie! Samen met 4 havo gaan wij kookboeken verkopen aan bedrijven. In deze kookboeken kunnen de bedrijven medewerkers plaatsen in het boek met een klein verhaaltje. Wij denken dat dit een hele leuke actie is, omdat ze geld sponsoren aan het goede doel en in ruil hiervoor kookboeken terug krijgen. Al het opgehaalde geld van de kookboeken zal gaan naar Fleur en de goede doelen van de Stelvio.

Het is nog even aftellen, want over ruim een maand mogen we de berg op. Wij hebben er in ieder geval heel veel zin in!