Uitreiking cheque voor inloophuis Wij Allemaal

In september heeft BSM 6 VWO meegedaan aan de actie “Groot verzet tegen kanker” en heeft daar een topprestatie neergezet. Niet alleen op sportief gebied door de Mont Ventoux op te fietsen maar ook op financieel gebied. Er werd geld bijeen gefietst voor het KWF en een lokaal doel werd door deze klas gesteund. Uiteindelijk is er €10.000,- voor het inloophuis Wij Allemaal opgehaald en in het krantenartikel ziet u de leerlingen  de cheque overhandigen. In totaal hebben deze 12 leerlingen bijna €20.000,- opgehaald met het organiseren van eigen acties en het zoeken van sponsoren. Voorwaar geen geringe prestatie.

Drama docu: Groot verzet tegen kanker door 6 vwo BSM


In september deed 6 vwo Bsm mee aan de actie “Groot verzet tegen kanker” op de Mont Ventoux. Dit was de climax van het project dat in 5 vwo gestart was. Acties verzinnen om geld op te halen voor het KWF en het inloop huis “Wij allemaal“. Dat deden ze tijdens de kerstsportdagen van de onderbouw, opzetten van een loterij en fietsen met bejaarden. Daarnaast hielden ze een Facebook account bij, maakte een logo en trainde voor de sportieve uitdaging om de Ventoux op te fietsen. Ze hadden zelf het trainingsprogramma geschreven.
Tijdens de week in Frankrijk werden er persberichten naar het Gezinsblad gestuurd en werden de de belevenissen op dichtbij.nl gepubliceerd. Er werd ook veel gefilmd en dit heeft bovenstaande film als resultaat opgeleverd. Het geeft een aardige kijk op alles wat in die week is gebeurd en hoe leuk het is om daadwerkelijk voor anderen in actie te komen en daadwerkelijk iets bij te dragen aan kankeronderzoek en het lokale doel van het inloophuis. Veel kijk plezier.

Een topprestatie!

De grote dag waar we het allemaal voor deden was aangebroken. Onze groep heeft ruim drie kwart jaar naar dit moment toegeleefd. De dag begon als geen andere dag, we moesten vroeg ons bed uit, maar er hing een sfeer alsof iedereen een bepaalde zelfde spanning voelde. Na het ontbijt stapten we de bus in, de vrachtwagen met fietsen reed achter ons aan. Eenmaal aangekomen op de plaats van de start krioelde het van de mensen in hetzelfde rood, wit en blauwe wielerkostuum. Het grote moment was aangebroken, alle voorbereidingen met de fietstrainingen en ook het ophalen van geld voor het KWF voor de Purmerendse stichting “Wij Allemaal” moesten nu tot een climax komen. Vandaag dus de sportieve uitdaging, we waren allemaal erg zenuwachtig. We hadden geen idee hoe zwaar de beklimming zou zijn, in de voorbereiding was de klim vanuit Malaucene ons zeer zwaar gevallen. Hoe zou het vandaag gaan? Voordat we werden weggeschoten werd er een minuut stilte gehouden voor alle mensen die de rit deden voor een bekende met kanker. Vervolgens startte de beklimming van de Ventoux met rond de 350 deelnemers.

Na de start ontstond er een lang lint van fietsers. Toen de weg wat meer omhoog ging vielen er gaten in het lint en ontstonden er kleinere groepjes die in hun eigen tempo naar de top reden. Van ons team reden 6 man wat harder door, de rest bleef iets achter en bleven ook redelijk bij elkaar. Onderweg werden er zelfs nog korte vriendschappen gesloten tussen deelnemers. Het was erg gezellig om in zo’n pelotonnetje te rijden en met de andere deelnemers te praten. We zouden weer verzamelen bij Chalet Reynard, daar waar de klim echt steil wordt en het bekende maanlandschap begint. Daar begon het echte werk, vanuit Sault begint de klim namelijk vrij licht maar nu moesten we echt aan de bak.

Het weer was prachtig en de temperatuur vrij aangenaam. De laatste kilometer naar de top is het zwaarst. Je ziet de top maar het stijgingspercentage loopt op tot 11%, dus is het hard werken om boven te komen. Op de top was het druk, iedereen werd enthousiast binnen gehaald, erg leuk om dat te ervaren, het gaf een trots gevoel. Op de top was er voor sommige van ons team een verassing, er waren enkele moeders speciaal naar Frankrijk gekomen om hun zoons binnen te schreeuwen. Daarna werden de groepsfoto’s gemaakt en de knuffels uitgedeeld. Uiteindelijk moesten toch weer naar beneden, we kregen het een beetje koud op de top. Het afdalen was nog nooit zo goed gegaan en er werden zelfs snelheden van meer dan 70 kilometer bereikt (dream on). Onderaan de berg gingen de gekken (4 man) van ons team, althans sommige noemden ze zo, weer omhoog.
Deze 2e beklimming, nu vanuit Bedoin, wordt als de zwaarste van de Ventoux gezien. Met de beklimming vanuit Sault in de benen zou het nog zwaarder worden. De 4 mannen reden in 2 uur naar boven, een zeer goede prestatie. Helemaal kapot kwamen zij boven aan en triomfeerde in hun laatste klim in de Provence. De trouwste supporters stonden nog op de top, de moeders waren er (gelukkige) nog steeds en zorgden voor een feestelijk onthaal. Na een korte fotosessie keerden de mannen terug naar de camping, moe maar voldaan.

Na het opruimen van de huisjes en het inladen van de fietsen in het busje sloten we de week met een diner in het campingrestaurant af. De trouwe supporters waren er ook weer bij, zodat het een hele gezellige avond werd. Natuurlijk waren er de speeches van de ouders, leerlingen en begeleiders. Iedereen was het er over eens dat het een super reis was geweest en dat iedereen zijn persoonlijke doelen had gehaald en dat de opbrengst voor het goede doel ruim 11.000 euro is. Dat we een echt team zijn geworden en gedurende de week naar elkaar toegegroeid waren. We kijken terug op een superweek en zijn trots op de behaalde prestaties.

Helpen op de berg

Verslag Da Vinci donderdag 3 September

 

 

 

 

 

 

 

De dag begon vandaag vroeg voor de groep. Wij moesten een stuk eerder ons bed uit om te helpen met de hardlopers en wandelaars die ook de berg wilden trotseren. Wij hadden ons aangemeld als vrijwilliger, we wilden graag helpen op dag 1 van het evenement “Groot verzet tegen kanker”. Op dag 1 zouden de hardlopers en wandelaars de Mont Ventoux beklimmen en wij zouden twee verzorgingsposten bemannen Daar zouden we drinken en eten aan de deelnemers uitdelen.

 

 

 

 

 

 

 

Vol goede moed stapten we het busje in met de hoop de deelnemers een hart onder de riem te kunnen steken. Niet geheel tot onze verbazing was dhr. Van Diepen zelf al de berg op met de fiets. Eenmaal aangekomen op de plaats van bestemming verdeelde we ons in twee groepen, een bij post 1 en een bij post 2. We konden om 8:15 ontbijten, net op tijd, want niet veel later kwamen de eerste hardlopers al langs de eerste post. Deze posten bevonden zich redelijk vroeg in de beklimmen, dus de lopers waren nog vol goede moed.

 

 

 

 

 

 

 

Veel lopers stopten en gebruikte de post voor hun verdiende rust waarna ze verder gingen naar hun doel. Lopers in alle soorten en maten kwamen voorbij, alleen twee wandelaars lieten wel een hele bijzondere indruk achter. Zij liepen als allerlaatste voorbij de post en drie van ons (Loubna, Nick en Niels) besloten een stukje met ze mee te lopen. De twee vrouwen, een van 44 en een van rond de 60, vertelden ons een heel aangrijpend verhaal, zij hadden namelijk allebei kanker overleefd en wilden uit elke dag het meeste halen ook al waren ze niet in top conditie. Zij hebben een inloophuis opgericht voor kanker patiënten en mensen die met kanker in hun omgeving te maken hebben gehad. Wij beseften toen heel goed hoe mooi deze kans is voor de mensen en ook dat wij dit mee mogen maken.

Eenmaal weer aangekomen op de camping hebben wij eerst alle fietsen schoongemaakt en nagekeken voor de dag van morgen. Alles is nu tip top in orde en zijn wij klaar om de uitdaging aan te gaan. Sommige van onze groep gaan 1 keer omhoog fietsen maar er zijn ook enkele groepsleden die twee keer omhoog willen fietsen.
Aan het eind van de middag kregen wij bezoek van de directrice van het inloophuis        “Wij Allemaal” dat wij steunen. Ze was samen met haar man speciaal omgereden tijdens hun vakantie om ons een bezoekje te brengen. Met z’n allen even bijgepraat over allerlei zaken onder het genot van een kopje koffie en een lekker broodje. Daarna was het tijd om te bakken, want er stond op het programma dat we pannenkoeken zouden eten. De twee bakkers hebben in totaal twee uur in de keuken gestaan om alle hongerige fietsers blij te maken en ze weer tevreden naar hun bed te sturen, want morgen staat de grote beklimming op het programma.

Op de top!

Vandaag dag 3 van onze BSM trip voor het goede doel. De beklimming van de Mont Ventoux vanuit Malaucene. Een van de drie mogelijkheden om de top te beklimmen. Vrijdag staan de andere twee kanten op het programma.  De beklimming van vandaag was met 21 km en ruim 1600 hoogtemeters en een gemiddeld stijgingspercentage van 7,6 % een pittige klus. Als warming-up zijn we rustig via de Col de Madeleine naar Malaucene gefietst om vanaf daar te beginnen aan de beklimming.

We begonnen met drie bussen ( 3 groepjes met een leraar als “buschauffeur”) maar al gauw vielen deze uit elkaar, omdat iedereen liever op een eigen tempo ging fietsen. We zijn in een rustig tempo aan de berg begonnen en namen om de 5 km een korte pauze om onze bidons even bij te vullen en om het peloton weer bij elkaar te krijgen want anders zouden we teveel verspreid over de berg fietsen en zouden de begeleiders het overzicht niet meer hebben. Dat was toch al lastig voor ze want ook deze heren moesten best wel diep gaan.

Na de laatste pauze begonnen we aan de laatste 5 km richting de top van de Mont Ventoux. Misschien wel het mooiste gedeelte van de klim want op de helft van deze laatste kilometers werd de bosachtige omgeving verruild voor het kale vlakke maanlandschap waar de Mont Ventoux om bekent staat en was de top al in zicht. We kregen de laatste kilometers niet cadeau want het werd nog gemeen steil. Om de beurt kwamen we aan bij de top. Op de top hadden we even tijd genomen voor wat broodjes en een paar foto’s. Daarna onze jasjes aan omdat het best wel fris was als we zouden afdalen. Vervolgens begonnen we aan de steile afdaling richting Bédoin. Deze afdaling was spectaculair, net een achtbaan. Wij hielden de snelheid redelijk binnen de perken en bereikte veilig Bedoin. Thuis aangekomen zochten we direct verkoeling en rust bij het zwembad, terwijl een klein deel van de groep begonnen aan de voorbereiding van het avondeten.

Wij zijn trots dat wij dit als groep hebben kunnen presteren en zijn blij dat we elkaar konden feliciteren zonder op de grond neer te vallen van vermoeidheid. Dit heeft ons veel vertrouwen gegeven voor de beklimming van vrijdag. Morgen genieten wij van een welverdiende rustdag, maar staan wij vroeg op om de wandelaars van de actie “grootverzettegenkanker” de berg op te helpen en een hart onder de riem te steken als vrijwilligers. Het evenement is namelijk verdeeld over twee dagen. Morgen starten de wandelaars en hardlopers met hun beklimming van de Ventoux. Onderweg staan er 4 verzorgingsposten, waarvan wij als groep er twee gaan bemannen. We geven dan drinken en iets te eten aan de deelnemers. Rond 12 uur zijn we dan klaar en gaan we ons voorbereiden voor vrijdag. We gaan de fietsen rijklaar maken, schoonmaken en voorzien van een stuurbordje. daarna pannenkoeken bakken en dan vroeg naar bed. Sommige van ons team willen de berg namelijk twee keer beklimmen.

Vandaag een paar echte klimmetjes

Vandaag trainingsdag 2 voor ons team van het Da Vinci College.
De dag begon met een lekker ontbijt en daarna een belangrijk bezoek. Er kwamen 2 jonge mannen van de stichting Mont Ventoux. Zij kwamen ons inlichten over het vrijwilligerswerk dat wij gaan doen op donderdag. Naast deze uitleg kregen wij ook alvast onze tenues die wij vrijdag gaan dragen. Hier door gingen wij helaas wel wat later van start, dus de zon was ook al wat warmer.

De tweede trainingsdag begon lekker in de zon. Wij begonnen onze tocht met een stukje vals plat maar dat was al snel afgelopen. Wij waren onderweg naar de Gorge de la Nesque. Een klim van 20km. Het stijgingspercentage was niet heel stijl maar door de afstand was deze klim aardig vermoeiend. Aangekomen op de top was het tijd voor een groepsfoto.
Na een lange klim moet je altijd nog naar beneden. Na deze mooie afdaling was het tijd voor pauze, met een werkelijk fantastisch uitzicht. Deze pauze was in Sault, en daar hadden we lekkere broodjes en een tonijn salade medemogelijk gemaakt door onze bezemwagen.

Na deze pauze moest er natuurlijk nog geklommen worden. De groep werd opgesplitst in tweeën, één groep met bikkels, Die een extra stukje om gingen fietsen om een hele steile berg te doen. De andere helft van de groep nam de autoweg omhoog. Deze was net zo gevaarlijk want de auto’s daar houden totaal geen rekening met fietsers. In het midden van deze klim kwamen de groepen weer bij elkaar om samen verder te rijden.
Als 1 groep gingen wij de berg verder op. Op het hoogste punt, 996 meter, konden wij weer afdalen. Deze afdaling ging sneller dan alle anderen want hier was een normaal wegdek. De tweede helft van de afdaling was daarentegen minder fijn. Het wegdek zat vol met gaten en hobbels. Deze afdaling duurde redelijk lang en iedereen begon een beetje last van zijn schouders te krijgen. Maar gelukkig was het einde in zicht. We bereikte Bedoin en doken gelijk het zwembad in.

Nu kijken we uit naar de dag van morgen, want dan gaan we eindelijk doen waar we voor zijn gekomen , de eerste keer de Mont Ventoux op.

Vertrouwen groeit!

Vandaag was de eerste trainingsrit van onze trip naar De Ventoux. Het was een heuvelachtige rit van ongeveer 50 km met 3 kleine colletjes, de één wat pittiger dan de ander. Voor de meeste van ons een eerste ervaring met het klimmen in de bergen.
Het was een zonovergoten rit met een temperatuur van 37 graden, in de schaduw van de Mont Ventoux. De ritzege vandaag ging naar Noëlle Bruins. Zij wist het te presteren om in de 1ste kilometer al een lekke band te rijden maar herstelde zich uiteindelijk heel goed.
Onze leermeester AKA fietsgoeroe AKA Tom Tom Peter van Diepen gaf ons halverwege de rit een les in de kunst van het naar beneden gaan op een voertuig met 2 wielen (afdalen). Hierna gingen wij als een speer en werden snelheden van wel 70 km/u aangetikt door menigeen. Natuurlijk zijn wij voorzichtig en dus allemaal veilig terug op de camping. Ook BSM docenten, en tevens goede fietsers Henk de Koning en Peter de Graaf waren van onschatbare waarde met hun tips en expertise! Ook willen wij de moeder van Loubna, Sakina, en haar vriendin Edith, bedanken voor het verzorgen van een rustplaats waar we onze lunch konden nuttigen. Nu lekker relaxen aan het zwembad . Met het zonnetje hoog aan de hemel, het zweet op ons voorhoofd en het chloor in onze ogen zeggen wij: tot morgen AKA “oant moan”!

De kop is eraf!

Zondagmorgen 4.30 uur stond het team van Groot Verzet op de Albert Heijn parkeerplaats klaar voor vertrek. 2 busjes werden volgeladen met fietsen en koffers en etenswaren. Om 5 uur vertrok het team naar Frankrijk. Onderweg was het erg stil in de bus, de teamleden zijn duidelijk geen ochtendmensen. Na een voorspoedige reis kwamen ze om 18 uur op de camping aan. De 4 mobil homes zagen er prima uit en na een duik in het zwembad werd er rond 8 uur gegeten. Morgen begint het echte werk met een rit en wat hoogtemeters.

BSM bereikt mijlpaal!

In 2010 was het eerste goede doelen project voor BSM. In de 5e klas werd er ingeschreven voor Alpe D’Huzes en moesten de leerlingen van deze klas aan de bak om sponsorgeld binnen te halen. Dat lukte heel goed en er werd €30.000,- opgehaald. In de jaren daarna werden er aan verschillende andere projecten voor goede doelen gewerkt. Dit jaar deed 5 havo BSM ook een duit in het zakje met de actie voor Fleur.
De huidige klas 5 VWO BSM is druk bezig voor Groot verzet tegen kanker. In september moet de Mont Ventoux bedwongen worden en de opbrengst van de klas gaat deels naar het KWF en naar het inloophuis “Wij allemaal” .
In de 6 jaar dat er actie is gevoerd is er nu €100.000 euro opgehaald, voorwaar geen geringe prestatie. Natuurlijk gaat BSM door met actie voeren en staat de volgende BSM klas al weer te trappelen van ongeduld om hun acties te organiseren en een sportief doel te bepalen.