Alles grijpt ineen

Peter had gelezen op de codex van de Arduino’s en kwam maandag naar mij toe om te praten over het datacentrum van de propellor op het dak. Onze Eko-propellor.
“Die sluit perfect aan op het weerstation dat jullie in de DIMI aan het maken zijn.”
Zo had ik er nog niet over gedacht.
“Dan gaan de leerlingen straks met GPS op hun weerstation naar buiten toe en meten de data die we dan weer naar Globe toesturen.”

“Wow!”

Het klinkt misschien een beetje warrig, maar alles klopt ineens.
“We moeten alleen wel even de kast die vol zit met sensoren, op het dak hijsen,” zegt Peter. “En verbinden aan de propellor.”
“Wanneer gaan we dat doen?” vraag ik.

Renewable energy

We hebben op onze school een propeller staan waarmee we zelf energie op kunnen wekken. Het bewijs dat het ook wat oplevert kunnen we aflezen op het scherm naast de portiersloge op het DaVinci.

Is het nu ook zo dat we deze energie binnen onze school gebruiken, zitten er ook apparaten op aangesloten in onze school? Kan de concierge een printje maken met deze zelf opgewekte stroom?

Volgens experts op het gebied van energie gaan wij als consument steeds meer zelf onze energie opwekken en wat wij teveel hebben gaan wij leveren aan het grotere netwerk waarop de grote energieproducenten aangesloten zijn.

Ambitieuze secties

Met twee nieuwe docenten in het verschiet voor TechScience en Informatica gaan wij als doe-secties verder op de weg die wij ingeslagen hebben. Wij willen enthousiaste kinderen zien die geloven dat ze wat kunnen.

Deze week hebben wij ook weer nieuw talent ontdekt bij programmeren. Didi en Koen. Wat hebben zij mooie games gemaakt. Hele verhalen en prachtige acties en wat hebben deze kinderen veel geleerd. Het mooie van een doe-vak is dat je namelijk nooit een stapje over mag slaan want anders valt je product uit elkaar of het werkt niet. Deze leerlingen hebben ervaren dat ze door rustig nadenken en stapsgewijs handelen prachtige dingen kunnen maken.

Hieronder de afbeelding van een drone die leerlingen bij ons in het technieklokaal van oud ijzer en een paar draden gemaakt hebben.

In de docentenkamer hebben wij even later een gesprek met diegene die het TechnologyLab trekt bij ons op school.
“Moesten we niet wat samen doen, het volgend jaar?” zegt Sarah.

Hoe is het mogelijk!

Dit is allemaal gedaan met LittleBits. Zonder een spatje code zit ik op internet en kan ik via mijn telefoon een ander ding laten bewegen.
Bekijk maar even de twee filmpjes afzonderlijk.

Nu denk je vast, dat is simpel en dat is het ook. Heel erg simpel.

Cloudbits zijn aan elkaar gekoppelde modules die connectie maken met internet en met een app op de telefoon geef ik een signaal dat ik via internet naar mijn Cloudbit stuur. Je hebt dus tegenwoordig geen draden en knoppen meer nodig. Alleen maar internet en Cloodbits.


LittleBits voor TechScience en Informatica

Modulair ontwerpen is een techniek die gebruikt wordt om complexe systemen te maken.
Om dit te kunnen doen moeten componenten, die samen een geheel gaan vormen, verschillende functies kunnen uitvoeren.

De componenten worden afzonderlijk van elkaar ontwikkeld, zolang de ontwerpers de aanknopingspunten maar weten van elkaar.

Hierop is de leerlijn van het onderwijs in TechScience en Informatica gebaseerd. Om die rede gaan we het komend jaar LittleBits introduceren in de hogere klassen omdat hiermee dit principe duidelijk wordt.

Plastic soep opruimen

Een paar jaar geleden schreef hij op de middelbare school een profielwerkstuk over een nieuwe techniek om het afval in de oceaan op te ruimen. Nu geeft de 21-jarige Boyan Slat leiding aan tientallen mensen om zijn profielwerkstuk-plannen tot werkelijkheid te maken.

Met een vloot van dertig schepen voer hij het vorig jaar van Hawaï naar San Francisco om te onderzoeken hoe groot de afvalberg in de Stille Oceaan precies is en hoe diep de troep ligt. Die informatie heeft hij nodig om in 2020 dit stuk van de oceaan schoon te maken.

Het eerste prototype van The Ocean Cleanup, een drijvende barrière waarmee plastic uit de zee wordt gehaald, wordt deze week door Boskalis voor de Nederlandse kust geplaatst.

In de armen gedreven

Boyan bedacht op de middelbare school een op het oog simpele techniek: twee lange armen, van zo’n 100 kilometer lang, leg je in een V-vorm in de zee. Door de stroming wordt het plastic de armen binnen gedreven en bij elkaar verzameld. In plaats van achter de plastic soep aan te varen, wil Boyan het afval dus naar zich toe laten komen.

Virtueel Lego

Met een gratis applicatie, ontwikkeld door LEGO, kan er virtueel gebouwd worden met dezelfde stenen waarmee generaties kinderen gebouwd hebben.

Ik denk dat mijn leerlingen dit erg leuk zullen vinden. De afbeeldingen hieronder laten de verschillende views zien van eenzelfde bouwwerk met gekleurde legosteentjes. Alleen de laatste afbeelding is van een verder gevorderd stadium.

Flappy Bird in Scratch

Dezelfde jongen, Kaj, die eerder de Maanauto met versnellingsbak in het technieklokaal maakte, is nu aan het programmeren in Scratch. Hiermee sluit hij zijn onderdeel voor TechScience in de tweede klas af.
Pas weer in de vierde klas kan hij voor programmeren kiezen. Techniek is voor hem sowieso geen vak meer na de tweede. Jammer eigenlijk, want hij en ook de andere leerlingen uit zijn klas waren behoorlijk inventief met allerhande materialen.

Hieronder een afbeelding van hoe er in Scratch geprogrammeerd wordt. Daar weer onder de Versnellingsbak die Kaj eerder dit jaar in zijn Maanauto plaatste.

Omgekeerd kan ook

We hebben het half jaar TechScience afgerond met het maken van een vliegtuig en dat betekende natuurlijk dat de leerlingen deze ook wilden uitproberen.
Eerst hebben we het voorzichtig in de gang voor het lokaal gedaan maar daarna leek het sommige leerlingen beter om dit buiten in het park te gaan doen.
Omdat ik als docent in het lokaal moest blijven heb ik gevraagd of zij een filmpje op hun mobiel mee terug zouden nemen. In het geval het vliegtuig inderdaad zou vliegen.

Wonderwel bleek het inderdaad te vliegen. Ik heb het gezien op hun mobiele telefoon, alleen vloog het precies andersom als dat aanvankelijk de bedoeling was. Het bleek namelijk dat, wanneer je het achterstevoren gooide, dat het dan echt een mooie glijvlucht maakte en keurig in het gras landde. Op de film zag ik dat Tom op een paaltje was gaan staan om zijn vliegtuig te lanceren. Het was zo bekeken en eenmaal terug in het lokaal kon ik meekijken.

Geen van de leerlingen vond het erg dat het op die manier, achterstevoren dus, vloog en daarom heb ik het maar zo gelaten.
Er was niet meer zoveel aan te doen.

Bekijk het filmpje hier onder even:

Alles is mogelijk

De leerlingen hebben heel bijzondere objecten gemaakt dit jaar in TechScience en ze hebben het allemaal zelf bedacht. Gisteren hebben drie meisjes uit de eerste klas zelfs een hologram gemaakt.
Alles blijkt dus mogelijk te zijn, ga maar eens in de gang boven bij de lerarenkamer kijken.
Wat nog ontbreekt is wat meer ingewikkelder electronica. Dat gaan we het volgend jaar onderzoeken.
Voorlopig kunnen we echter dit zeggen: met een paar spijkers en een oude zaag hebben we toch heel wat leuke dingen gemaakt.
Er ligt trouwens nog een rolletje plakband op een van de standaards. Willen jullie deze laten liggen?



Hieronder ook nog even het hologram (Wanneer je het filmpje helemaal afkijkt snap je gelijk hoe het werkt):